من از تعهد شمشیر وقلب بیزارم.

هنوز بیدارم 
 

   الان خیلی ناراحنم  .همینو دارم

دلم درد است و بی تابم ، تمام  شب  نمی خوابم

به لطف قرص خواب آور، دو سه ساعت نمی نالم

به سان کیسه بوکسم ، به زیر مشت عابر ها

به پای چوبه  تحقیر ، بدی دیدم از آدم ها

چنان گنجشکک خیسی ،که لرزش میگرفت از باد

به حسم لرزشی دادند  ز ارث این همه بیداد

همان دشتم که بی باران ، دو دستم اوج تنهایی است

سکوتم از رضایت نیست ، که حرفم اوج رسوایی است

اگر فردا شدم بر خاک ، من افسوسی به دل دارم

به آنکه عاشقش بودم ، نگفتم  دوستت دا رم

دگر چیزی نمانده دوست ، ببخشید اذیتت کردم

که بغضم اذیتم می کرد ، برو ای جان همدردم

مجید

دراين شهری که ما هستيم  دل درداست وآهنگر

 طبيبت  کوره  آتش   رفيقت  پتک  ويرانگر

دل درد و سکوت شهر   صدای پتک بی رحمی

همه خوابند و  واویلا   امید ما به گوش کر

اگر مردی تحمل کن     به جانت نیش آتش را

وگر نه رهگذر باش  و    سکوتی کن همان بهتر